บทที่ 40

ทาเลีย

เส้นแสงแรกแห่งรุ่งอรุณสีทองส่องลอดผ่านช่องว่างของม่าน ตกลงบนเตียงของข้าราวกับสัมผัสอันอ่อนโยน ดวงตาของข้าเบิกโพลงในทันที...อันที่จริง ข้าไม่ได้หลับอย่างสนิทเลยตลอดสามวันที่ผ่านมา เป็นเพียงการผล็อยหลับอย่างกระสับกระส่ายสลับกับการสะดุ้งตื่นเท่านั้น

ทุกค่ำคืน ชะตากรรมของอเดเลดในปากอเวจีเหล็กกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ